Nagle wszystko ucichło. Jeszcze miała w uszach głuchy dźwięk opon sunących po asfalcie, przeraźliwy odgłos zgniatanego metalu, rozpaczliwy krzyk. Leżąc przy rozbitym samochodzie, czuła spadające na nią strugi deszczu. Otworzyła oczy, próbowała wyłowić z ciszy i ciemności jakiś dźwięk. Nic, tylko deszcz i daleki szum samochodów dochodzący z szosy do San Francisco. Zaczerpnęła powietrza. Przeszył ją ostry ból. Poczuła metaliczny zapach krwi. Pokonując narastającą panikę, powoli spróbowała usiąść. Nagły ból, który przeszył jej ramię, był tak silny, że zabrakło jej tchu. Nie mogła oddychać. Z żołądkiem działo się coś dziwnego, obraz przed oczami falował, rozmywał się. Coś stało się z jej ręką. Ramię zwisało pod dziwnym kątem... Zagryzła wargi, z ogromnym trudem wyczołgała się spod resztek auta i kuśtykając, dotarła do leżącej na poboczu mamy. Na widok jej bladej jak papier twarzy ogarnął ją przeraźliwy, dławiący w gardle lęk. Znów miała przed oczami światła pędzącej na nich ciężarówki. Wrócił porażający strach.