Trzy utwory, które uczyniły Pielewina gwiazdą literatury rosyjskiej i przyniosły mu międzynarodowe uznanie: minipowieści Omon Ra i nagrodzona rosyjskim Bookerem Żółta strzała oraz opowiadanie Samotnik i Sześciopalcy z debiutanckiego tomu Sinij Fonar’ (Niebieska latarnia), także uhonorowanego tą najważniejszą w Rosji nagrodą literacką.
Omon Ra łączy zaprawioną czarnym humorem opowieść o dorastaniu w świecie absurdu i grozy ze zjadliwą satyrą na propagandę sukcesu czasów Breżniewa. Bohater, który od dzieciństwa żył marzeniem o podboju kosmosu, ku swej wielkiej radości trafia na tajny kurs dla kosmonautów. Tam dowiaduje się, że radziecki program kosmiczny jest taką samą mistyf ikacją, jak syberyjskie próby nuklearne, w rzeczywistości polegające na równoczesnych podskokach dwóch milionów więźniów politycznych.
Żółta strzała to nazwa pociągu, który nie ma początku, końca ani przystanków i pędzi prosto ku przepaści. W wagonach toczy się normalne życie, a pasażerowie wierzą, że na zewnątrz zieje pustka i niebyt.
Zaskakująca antyutopia Samotnik i Sześciopalcy opowiada o społeczności żyjącej w nieustannym strachu, na niegościnnej, pustynnej ziemi, w świetle kilkunastu słońc, które co jakiś czas niespodziewanie gasną. Okazuje się, że ten lud o ciekawych wierzeniach i bogatej tradycji nie zamieszkuje żadnej odległej planety, ale nasze własne podwórko.

Pielewin pochyla się w przeszłość, aby ucałować dłoń Bułhakowa. Podobnie jak autor Mistrza i Małgorzaty, wykorzystuje groteskę do zobrazowania nieprawdopodobieństw, które nas otaczają. A przy okazji wprowadza nas w XXI wiek.

Wiktor Jerofiejew